Competentiegericht onderwijs

Als definitie geeft Dijsselbloem aan dat een competentie een houdings- of gedragselement is waarover iemand bovenop de reeds verworven kennis en vaardigheden moet beschikken om in een beroepssituatie zijn functie naar behoren te kunnen uitvoeren. Dijsselbloem verwijst naar Simons als hij competenties ziet als slagroom op een toetje. Het toetje bestaat uit de verworven kennis en vaardigheden; de slagroom komt daar bovenop in de houding en het gedrag. Het voorbeeld van Dijsselbloem roept in de praktijk discussie op. Het voorbeeld van een toetje met slagroom roept een beeld op van twee verschillende onderscheiden aspecten van één geheel.
Is gedrag wel los te koppelen van vakkennis en vaardigheid ? Moeten wij niet spreken over één integraal geheel, waarin de competenties zijn verweven in de vakkennis, de vakvaardigheid, de houdingen en de daaruit voortvloeiende beïnvloeding van het gedrag ?